De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw

NIEUW OP DE SITE

De dag van de Heer is nabij

Op deze tweede zondag van de Advent geeft de Kerk ons de passage van de Tweede Brief van de H. Petrus ter overweging. Het hoofd van de apostelen roept het einde van de huidige wereld op opdat we zouden waken in gebed en God welgevallig zouden zijn door een heilige levenswandel.

Onze Advent beleven in gezelschap van de Onbevlekte Ontvangenis en van de H. Johannes de Doper

Deze eerste zondag van de Advent is als een herbeginnen van het liturgisch jaar dat ons wordt aangeboden. En naarmate ons leven voortschrijdt, is het goed een krachtiger besluit te nemen. Het Evangelie van de H. Marcus spreekt ons over het einde der tijden dat plots zal aanbreken en hij spoort ons aan waakzaam te zijn. We zullen klaar zijn om de Meester te ontvangen als we nog in staat zijn te geloven in de boodschap van Fatima die zo met de voeten getreden wordt. 

Belijdenis van trouw aan Christus Koning

Op dit feest van Christus Koning wil ik U, God, Vader, Zoon en H. Geest, verzekeren van mijn onderwerping. Ik kies twee punten van meditatie uit voor het ganse verloop van deze dag. Ten eerste uw koningschap over mijn persoon, mijn intellect, mijn wil en mijn hart. Ten tweede de uitbreiding van uw Rijk, want ik wil U erkennen als Koning van de wereld, Koning van naties en volkeren en toekomstig Rechter.

Het begin van het einde

In de eschatologische toespraken van het Evangelie kondigt Jezus de val van Jeruzalem aan, de val van de wereld, de grote geloofsafval, met volgende woorden (de zwartste uit het Evangelie): «Als de Mensenzoon terug zal komen, zal Hij dan nog het geloof vinden op aarde?» Van zijn kant brengt Sint-Paulus ons in zijn Eerste Brief aan de Thessalonicenzen een aanvullende openbaring. Hij is begaan met zijn moedige bekeerlingen die altijd maar willen weten wat morgen en overmorgen zal gebeuren.

7. Het christelijk gezin, teken van hoop

Elk gezin dat een nieuw kind tot het leven roept, stelt een daad van liefde tot God en tot de naaste die ik een daad van zuivere liefde noem. Die liefde is des te groter naarmate jullie beseffen dat elk kind jullie veel inspanningen zal kosten, dat het kommer en kwel zal meebrengen en dat jullie niet veel lof van je omgeving moeten verwachten. Maar jullie geloof overwint alle angsten! Dat is prachtig en jullie hebben gelijk.

De H. Gregorius de Grote, grondlegger van de Christenheid

De Christenheid is de evangelische wereld, bevrijd van de voogdij van Satan en bestuurd door de wet van Christus. De Kerk is niet enkel een geestelijke gemeenschap, een zuiver religieuze band: zij neemt alle realiteiten van het aardse leven voor haar rekening. Door haar vinden families, volkeren en naties het ware leven. Alle christelijke naties samen, heel die christelijke wereld die zich ontwikkelt in de schaduw van het Kruis en de Kerk, dat is de Christenheid. De H. Paus Gregorius de Grote legde er in de 6de eeuw de fundamenten van.

Gewoon en buitengewoon leergezag  : verwerping van het sedevacantisme

Het sedevacantisme gaat ervan uit dat er sinds de dood van Pius XII (1958) of sinds de ondertekening van de eerste conciliaire decreten door Joannes XXIII (1963) geen rechtsgeldige paus meer geweest is. De Stoel (sedes) van Petrus is volgens hen dus leeg (vacans): de bekleders van het opperambt in de Kerk vanaf het genoemde jaartal zijn slechts usurpatoren. Abbé de Nantes weerlegde deze theorie met brio.

Bethsaïda, het dorp van de apostelen

Bethsaïda was de geboorteplaats van de apostelen Simon Petrus en Andreas en de woonplaats van de apostel Philippus. Het dorp was gelegen ten oosten van de Jordaan, op de plaats waar de rivier zich in het meer van Tiberias werpt. De plaats werd door de Romeinen met de grond gelijk gemaakt bij het begin van de Joodse Oorlog, in het jaar 67. Enkele decennia later had men zelfs geen herinnering meer aan de precieze ligging van Bethsaïda…

De vervulling van het Geheim van Fatima  : «  The Putin Interviews  »

Emmanuel Macron is aan de macht gebracht door de vrijmetselarij, dat is voor niemand een geheim. Het contrast met Vladimir Poetin is totaal. Daarvoor bestaat geen beter bewijs dan «The Putin Interviews», het recente werkstuk van de Amerikaanse filmmaker Oliver Stone. De gesprekken met Poetin, die op verschillende momenten tijdens de voorbije twee jaar doorgingen, leverden in het totaal vier uur film op en schetsen een indringend portret van het Russische staatshoofd. 

De religieuze heropstanding van Rusland

Op drie jaar tijd is het aantal Russen dat zichzelf als atheïst beschouwt teruggevallen tot de helft: van 26% naar 13%. Omgekeerd is er een duidelijke stijging merkbaar van het aantal personen dat zijn steun uitspreekt voor de betrokkenheid van de Kerk in de nationale politiek. Deze wedergeboorte van de godsdienst in Rusland kreeg afgelopen zomer een zichtbare bekroning toen een relikwie van de H. Nicolaas van Myra in Moskou tienduizenden gelovigen op de been bracht.

Leven in de vurige verwachting van de terugkomst van Christus

De parabel van de wijze en de dwaze maagden, die de Kerk ons vandaag ter overweging aanbiedt, is een voorafbeelding van de christelijke zielen die van generatie tot generatie op aarde moeten leven in de verwachting van hun ware Bruidegom, Jezus Christus. Waarom zijn er dwaze maagden? Wie zijn de wijze maagden en wie de dwaze? Hoe komen we te weten tot welke groep we behoren? Hoe komt het dat de wijze maagden niet bewogen werden door medelijden of liefde voor de dwaze maagden?

Het ware portret van Jezus

Jezus, hoezeer zijt Gij miskend! Het portret dat men vandaag van U schetst, is ontgoochelend. Ze maken van U een dromer, een zwakkeling, een pacifist. Volgens wat die moderne interpretatoren zeggen, zijt Gij gevlucht voor de vijand, hebt Gij de strijd geweigerd, was het uw wens niemand last te bezorgen of tegen te spreken. Uit heel uw Evangelie zou blijken dat het ons wil doen instemmen met de triomf van het onrecht en met het ondergaan van de dood…

De Hemel is heel dichtbij ons

Als we ons vandaag ongerust maken, is dat omdat we het tijdperk binnengetreden zijn van de laatste strijd: Satan is losgelaten is om alle volkeren op aarde te verleiden, slechts een handvol christenen zal overblijven te midden van de algemene geloofsafval. Daarom doet het ons goed vandaag samen met de Kerk onszelf te versterken door verder te kijken dan onze horizonten, naar de Hemel, waar reeds het Koninkrijk van Christus is gevestigd en waar uiteindelijk voor altijd de Kerk zal triomferen, na het Laatste Oordeel.

De naastenliefde volgens het onderricht van Abbé de Nantes

Onze heilige katholieke godsdienst, en hij alleen, beschikt over alle rijkdommen en energie in overvloed om onze wereld in verval te redden. De banden die we hebben met onze medemensen op aarde zijn slechts leefbaar als we verbonden zijn met de hemelse wezens die ons hun genade schenken. Onze CRC-moraal is helemaal doordrongen van mystiek leven.

Het échte obstakel voor de eenheid

De relaties tussen de Rooms-katholieke Kerk en de Russisch-orthodoxe Kerk zijn sinds het Concilie niet verbeterd, maar verslechterd. De reden is paradoxaal genoeg het oecumenisch streven zelf van Rome, dat in de ogen van de orthodoxen gecapituleerd is voor modernisme en protestantisme, twee zaken waarvan zij een grote afkeer hebben.

Politieke en godsdienstige wijsheid van Christus

Enkele Farizeeën benaderen Jezus en vragen Hem, alsof ze van niets weten, of men aan de Romeinen belasting moet betalen. Het is een dodelijke valstrik, want als Jezus “neen” antwoordt, gaat Hij door voor een opstandeling en riskeert Hij gevangenis, ballingschap of de dood. Maar als Jezus zegt dat men belasting moet betalen, zal men zeggen dat hij een “collaborateur” is van de Romeinen en zal een groot deel van het joodse volk Hem als een verrader bestempelen.

De parabel van het bruiloftskleed

Gedurende heel mijn jeugd en een groot deel van mijn priesterleven heb ik me afgevraagd wat dat  bruiloftskleed ” wel mocht zijn. Ik heb het niet gevonden. Soms zei ik dat het ging om het geloof, want zonder geloof kan men niet gered worden ; een andere keer zei ik dat het om de naastenliefde ging. Het is een zeer indringende vraag. En plots heb ik iets begrepen.

Moordzuchtige wijnbouwers, gisteren en vandaag

Het Evangelie van deze zondag geeft antwoord op een kapitale vraag: wie heeft Jezus vermoord? In de historische werkelijkheid schuilt een mysterie: dat van het volk Gods, uitverkozen om de wegen van de Messias voor te bereiden en Hem te schenken aan de andere volkeren, maar dat, in plaats van boete te doen om zich waardig te tonen en door Hem gered te worden, Hem verworpen heeft. Laten we nagaan hoe dit mysterie van ongerechtigheid nog steeds actueel is.

Verheug u ten dienste van Jezus te staan  !

«Een man had twee zonen. Hij ging naar de eerste toe en zei: “Mijn zoon, ga vandaag werken in mijn wijngaard.” “Goed vader”, antwoordde deze, maar hij deed het niet. Toen ging hij naar de tweede en zei hetzelfde. Deze antwoordde: “Neen, ik wil niet”. Maar later kreeg hij spijt en ging toch. Wie van beide lijkt u de beste zoon?» We moeten deze parabel actualiseren. Wie van beide zonen zijn wij?

De parabel van de arbeiders van het laatste uur een uitnodiging om de goedheid van God na te volgen

Als we sinds de ochtend aan het werk zijn in de wijngaard, laat ons dan niet al de moeilijkheden die we gehad hebben in rekening brengen. Maar laten we veeleer vervuld zijn van vreugde en dankbaarheid wanneer we zien dat personen van wie we dachten dat ze verloren waren, zich plots openstellen voor de genade en samen met ons naar de Hemel gaan.