De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw
Print Friendly, PDF & Email

15. Echte en onechte christenen

  1. De liberaal-katholiek denkt dat hij zonder relativisme of scepticisme een geloofshouding kan volhouden waarvan hij subjectief zeker is, maar objectief onzeker  ! Om dat te kunnen onderscheidt hij twee van elkaar onafhankelijke sferen  : het persoonlijke domein van de religieuze overtuigingen, waar een absolute zekerheid heerst, en het sociale domein van pluralisme en strikte gelijkwaardigheid van meningen, waar alles aannemelijk en niets zeker is. Als christen weet hij zich in de waarheid en toont hij er zich trouw aan  ; als burger, of zelfs als staatshoofd, bisschop of paus, aanvaardt hij dat anderen in een andere waarheid geloven. Hij heeft er begrip voor dat ze hem, die ze als dwalend beschouwen, elke openbare belijdenis van zijn waarheid verbieden, want die kan beledigend zijn voor hún waarheid. Hij duldt dus niet dat zijn ware godsdienst de anderen onderdrukt, maar hij vindt het wel goed dat die van hem door hen in het nauw gedreven wordt.
  2. Om als eerlijk over te komen moet die tweeslachtigheid elke dag méér uitgediept worden. De liberaal-katholiek komt er daarom toe te twijfelen aan een geloof waarvan hij toch zeker is. Alleen zo kan hij in andermans schoenen gaan staan en niettemin zichzelf blijven  ! Die co-existentie van geloof en twijfel, die dialectische synthese van tegengestelde zaken krijgt het etiket van «  zoekend geloven  », een typische kopie van het maçonniek “ onderzoek ”, maar dan tot in de kern van het christelijk geloof. De ziel van een liberaal-katholiek is wel iets heel vreemds…
  3. De liberaal-katholieke “ wetenschap ” bestaat erin dat alle apologetische bewijzen die rechtstreeks of onrechtstreeks de katholieke waarheid aantonen, ontkend en verworpen moeten worden. Anderzijds is ze uiterst goedgelovig, om niet te zeggen verblind, wanneer het gaat om andere godsdiensten. Deze pseudo-wetenschappelijkheid begunstigt het idealisme en het scepticisme. Ze heeft de katholieke intelligentie een dodelijke klap toegebracht.

De liberaal-katholieke actie is al even verderfelijk. Vooruitlopend op de aanvallen van de vijand en zich beroepend op zijn onberispelijk christen zijn en zijn evangelische ijver, bekritiseert en vernietigt de liberaal-katholiek elke uiterlijke manifestatie van het geloof, de zekerheid en de kracht van het katholicisme  : dat zijn namelijk onduldbare vormen van agressie tegen de vrijheid van de anderen. Openbare eredienst, prediking, volkse tradities, zelfs gewoon maar de heldere geloofsbelijdenis door een katholiek  : alles stoort hem, alles lijkt hem te schreeuwerig en te triomfalistisch. Hij wil het katholicisme herleiden tot iets wat onder het gemene recht valt, dat wil zeggen tot het niveau van een absoluut onbelangrijke stroming.

Die inspanning om Onze Heer Jezus Christus te verlagen tot het niveau van historische onzekerheid en onbelangrijkheid van een Mohammed , een Boeddha, een Confucius loopt uit op een hervormings- en vernietigingswoede, alles in naam van een abstract Evangelie dat geen invloed meer heeft op een onverschillig geworden en volledig geseculariseerde samenleving. «  Het modernisme leidt tot de vernietiging van de godsdienst. De eerste stap werd gezet door het protestantisme, de tweede door het modernisme, de volgende zal het atheïsme zijn  » (H. Pius X, encycliek Pascendi, 1907).