De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw
Print Friendly, PDF & Email

7. Tegen de islam

De toepassing van de kritische methode op de «  Sîra  », de traditionele biografie van Mohammed, heeft het legendarisch karakter ervan aangetoond  ; zelfs het historisch bestaan van het personage is hoogst onzeker. Wat de wetenschappelijke exegese van de Koran betreft, die biedt deze traditie geen enkel steunpunt. Integendeel, zij maakt de joodse inspiratie duidelijk van wat oorspronkelijk ongetwijfeld slechts een poging was tot geloofsverspreiding van de Synagoog in het Arabië van de 7de eeuw. De falangist heeft dan ook geen grote achting voor de mohammedaanse godsdienst.

  1. Door een nogal botte literaire kunstgreep wordt de kern van de joodse Bijbel – het Verbond en de beloften gedaan aan Abraham – weggehaald van bij zijn historische erfgenaam, Izaäk, de zoon van de Belofte, en in handen gegeven van Ismaël [de zoon van Abrahams slavin Hagar] en op die manier losgekoppeld van het huis van David waaruit de Messias zou geboren worden. Daardoor is het racisme van de islam, hoewel minder ambitieus, nog meer op het aardse betrokken dan het racisme van de godsdienst waaruit hij voortgekomen is en waarvan hij vooral het fanatisme en het materialisme overgenomen heeft. Ook de islam vormt een enorme hinderpaal voor de ware godsdienst, de christelijke moraal en de beschaving. Net als het jodendom van de Synagoog is het islamitisch monotheïsme fundamenteel tegengesteld aan het geloof in de H. Drie-eenheid. Zijn moraal is legalistisch, zoals die van de oude Farizeeën. Zijn hoop, die geen Messias en geen verlossing door Jezus Christus kent, is even aardsgericht als die van de vroegere Sadduceeën. Het kan niet gaan om een heilsgodsdienst, een waarachtig verbond van God met de mensen, een heilige theocratie.
  2. De islam is zowel een broeder als een vijand van het jodendom, waarvan hij oorspronkelijk een poging tot hervorming was. De moslimgodsdienst is ertoe gekomen niet te rechtvaardigen geweld tegen de Joden te gebruiken. Maar hij deelt met het jodendom de wil om de christelijke volkeren uit te roeien door de “ heilige oorlog ” of ze te overheersen met geweld en list. Zo is er voortdurend overeenstemming van de islam met alle revolutionaire stromingen die onze beschaving vijandig gezind zijn.
  3. De falangist kent aan die valse godsdienst geen enkel belang, waarde of recht toe. Hij zal nooit pleiten voor verstandhouding of samenwerking ermee, hoogstens voor een door de omstandigheden ingegeven tolerantie, maar dan binnen de grenzen van een nauw omschreven ondergeschiktheid.

Het is dus ook noodzakelijk te wijzen op de dwaling en de fout van al te veel westerse kolonisatoren, die de islam met heel hun gezag erkend, ondersteund en versterkt hebben. Daardoor hebben zij het juk van het fanatieke mohammedaans bijgeloof op de schouders van de volkeren nog verzwaard en deze tot een ellendig bestaan veroordeeld, tot groot nadeel voor de menselijke beschaving en de ware godsdienst. Van de andere kant kan een stilzwijgende tolerantie beter de superioriteit aantonen van het ware, het goede en het schone boven barbaarse opvattingen en zeden.

Dat alles belet niet dat een zekere waardering mogelijk is voor het geloof, het gebed en de onderwerping van de moslims aan een wet en een sociale discipline die hen op een bepaald beschavingsniveau houden, in afwachting van hun bekering tot Jezus Christus, de Zoon van de reddende God.