De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw
Print Friendly, PDF & Email

130. De familie hersteld

1. Het oude familierecht was niets anders dan het kerkelijk recht, dat van het huwelijk een stabiele en geciviliseerde instelling maakte, gegrondvest op een sacrament en een niet te herroepen engagement. Het recht definieerde de familie als een natuurlijke en sacrale hiërarchie, een wederzijds dienstbetoon en een evenwicht tussen plichten en rechten. Zo werd duizend jaar lang de levenskracht van de families en bijgevolg ook de vruchtbaarheid en slagkracht van de natie gewaarborgd. Het was onvermijdelijk dat de Revolutie door haar principes zelf dit onwankelbaar gebouw zou vernietigen. Er waren twee eeuwen toe nodig. Het familiaal recht kon niet standhouden tegen de verklaring en de opeising van de rechten van de mens, die niets anders zijn dan de opsomming van de anarchistische en egoïstische eisen van het individu «  dat als vondeling geboren wordt en als celibatair sterft  » (Renan). Daarenboven hebben de democratische beginselen de zeden bedorven, waarop de regeringen gedwongen werden de wetgeving aan te passen aan de verloederde zeden  ! Zo ziet het profiel van elke decadentie er uit.

Het onontbindbaar gezin heeft plaats gemaakt voor de vrije ontmoeting van twee individuen, die met wederzijdse instemming simpelweg weer uiteen kunnen gaan. Het gezag van het gezinshoofd, dat de basis was voor de natuurlijke autoriteit van het hoofd van de familie, bestaat niet meer  ; de echtgenoten zijn onafhankelijk en worden door de wet tegen elkaar opgezet. Het vaderlijk en ouderlijk gezag is bij wet ontbonden en is praktisch verdwenen tegenover de emancipatie van de kinderen en de krankzinnige collectivisering van heel hun bestaan. Het wettig gezin wordt ondermijnd door het ongehuwd samenwonen en de tegennatuurlijke verbintenissen op gelijke voet te plaatsen met het huwelijk. Er wordt geen onderscheid meer gemaakt tussen wettige kinderen en kinderen die voortkomen uit overspel. Op de enige autoriteit die overeind blijft in deze puinhoop, de rechter, wordt voortdurend een beroep gedaan om over elk geschil een uitspraak te doen  : hij stelt de gezinnen samen of ontbindt ze al naargelang de passies en het getouwtrek. Juridisch, economisch en sociaal krijgt het vrij samenwonen, dat door heel de regelgeving begunstigd wordt, een erkend statuut dat men verkiest boven de huwelijksstaat.

Kinderen hebben was omwille van de beschikkingen in de wetgeving al een aanzienlijke belemmering. Vandaag is het een schande geworden, een aanslag op de rechten van hen die enkel van het leven willen genieten. De door de loges geïnfiltreerde staat organiseert propaganda  voor contraceptie, ondersteund met belastinggeld. De schoolgaande jeugd wordt systematisch gecorrumpeerd. Een grootscheeps programma voor de algemene verloedering van de maatschappij, in samenwerking met financiële trusts die er voordeel bij hebben, is op punt gesteld. Homoseksualiteit wordt wettelijk beschermd. Abortus doet het fundament zelf van de beschaving wankelen. Deze strategie is zo ver gevorderd dat de traditionele opvatting over het gezin vandaag de dag haaks staat op de ervaring van een groot deel van de jeugd in onze samenlevingen.

2. Alleen de Kerk kan het noodzakelijk en dringend herstel van de zeden ondernemen, overeenkomstig de diepste wensen van de volkeren die nochtans door de democratische instellingen en propaganda gecorrumpeerd worden. Het burgerlijk wetboek moet hierbij helpen door het op zijn minst facultatief en geleidelijk herstel van het aloude natuurlijke en christelijke recht. Het onontbindbaar monogaam huwelijk, het vaderlijk en ouderlijk gezag in de schoot van de wettelijke familie en het onvoorwaardelijk verbod op abortus zijn er de voornaamste hoofdstukken van.

In onze pluralistische samenleving, en om rekening te houden met het verval van de zeden, kunnen ook andere familierechten erkend worden  : orthodoxe, mohammedaanse, joodse enz., maar met uitsluiting van de individualistische anarchie die niets wil weten van wederzijds engagement, natuurwet en moraal. De staat zal iederen verplichten tot trouw aan zijn engagementen volgens zijn bijzonder recht. Zo zal hij de katholieken oordelen volgens de kerkelijke wet en de gekende verplichtingen verbonden aan het uit vrije wil aangegaan sacramenteel huwelijk. De gezinnen zulen zich uit vrije wil engageren op de weg van het verlangde herstel.