De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw
Print Friendly, PDF & Email

DE GESCHIEDENIS VAN DE KERK

Inleiding

DE Rooms-katholieke Kerk is Jezus Christus verspreid en medegedeeld. Zij is dus onze moeder, onze familie, onze thuis. Zij is ons “ alles ” op aarde. Als mijn familie, mijn streek, mijn vaderland haar toebehoren dan is dat voor mij een bron van geluk. Er zijn talloze families en landen die onverschillig of zelfs vijandig staan tegenover de Kerk.

De Kerk, die het mystieke Lichaam en de Bruid is van de Heer, is uitermate mooi en goed. Dat kan je vol vreugde voelen, zien, horen en proeven in het geloof. En dit zijn de vier tekenen van haar goddelijke kracht  : de Kerk van Jezus Christus is Eén, Heilig, Katholiek en Apostolisch, een voortdurend mirakel, een teken boven de naties verheven.

In het begin kende de Kerk een heerlijke bloei  : in de tijd van de apostelen en de martelaren, in de eeuwen van de grote kerkvaders uit het Oosten en het Westen. Zij bevrijdde zich van de joodse Synagoog en stelde zich open voor de heidenen. Zij onderging de vervolgingen door een heidens wereldrijk tot op het moment dat de Romeinse keizer zelf zich bekeerde. Zij triomfeerde over geduchte schisma’s en ketterijen. En vervolgens kerstende zij de barbaren.

Haar eenheid staat in schril contrast met de eindeloze verdeeldheid van de ketterijen. Haar heiligheid schittert boven alle geweld, passie en bederf. Haar katholiciteit overstijgt met gemak de obstakels van rassen, rijken en beschavingen. Haar apostoliciteit straalt met een volmaakte glans in de feilloze opeenvolging van bisschoppen in hun diocesen en van Romeinse pausen.

De Kerk schitterde duizend jaar lang met een onvergelijkelijke soevereiniteit over keizers, koningen en prinsen, terwijl Jezus en Onze-Lieve-Vrouw de gedachten en de wetten inspireerden, de letterkunde en alle andere kunsten, heel het leven van de Christenheid, die jammer genoeg beknot en bedreigd werd door het schisma van de Byzantijnen en de vooruitgang van de islam.

Tijdens de 13de eeuw, in de helft van haar tocht, gaf zij voor de eerste keer het schouwspel van de macht en de luister van de Heilige Geest, een voorafbeelding van wat zij, het hemelse Jeruzalem, zal zijn bij de terugkeer van de Heer.

En dan verschijnt de Goddeloze, op het moment dat de waakzaamheid van de herders verslapt is. De monnik Luther, de Engelse koning Hendrik VIII en de burger Calvijn bederven de heiligheid, verbreken de eenheid, verbrokkelen de katholiciteit en doen voor onmetelijk veel volkeren en streken de apostoliciteit verloren gaan in ruzies, plunderingen, branden, bloedvergieten en barbarendom.

Maar met het Concilie van Trente versterkt de Rooms-katholieke Kerk haar luister en haar trouw. Het Heilig Hart van Jezus toont zijn welbehagen aan Frankrijk dat zijn gouden eeuw kent.

Van dan af staat de Kerk langs alle kanten sterk. Zij vormt het Kamp van de heiligen, een Leger in slagorde, vreselijk voor haar tegenstanders, streng beveiligd met haar torens en muren. Maar voor haar kinderen toont zij zich een tuin van mystieke geneugten en verspreidt zij tot aan de uiteinden van de wereld de geur van haar deugden.

Was zij ooit mooier dan in deze tijd van kruisen en vervolgingen  ? Zij is ascetisch, mystiek, volks, onderwijzend, liefdadig en missionair. Van buiten wordt zij met geweld bejegend en van binnenuit is er reeds verraad en bedrog. Zij is verplicht om zo voorzichtig te zijn als de slang maar altijd zo eenvoudig als de duif. Ondertussen bezoekt Maria haar vele, vele keren om haar te verwittigen van het op handen zijnde uur van de macht van de duisternis.

In haar nederige en arme volk, in haar trouwe clerus, in haar heilige Paus Pius X, Ignis lucens et ardens, licht en vlam van vuur, blijft de Kerk van de afvallige 20ste eeuw één, heilig, katholiek en apostolisch, en Maria blijft over haar waken om haar sterk te houden. In 1950 schittert Christus als de zon en straalt zijn Bruid als de maan. Dan komen de kwade tijden en rest er ons enkel trouw blijven aan het Heilig Misoffer, aan de Onbevlekte Maagd, aan de Paus van Rome.

“ Aan hun vruchten zult gij ze kennen.  ” Overal waar de dwaling en de haat heersen, de eindeloze verdeeldheid, het bederf van de elite, de partijstrijd, de passies en bovenal de breuk met de traditie, de omverwerping van de altaren en de tabernakels, de beeldenstorm, de leegloop van kerken en kloosters  : weet dat daar de Vijand is. Maar weet ook dat uw Verlosser voor de poorten staat.