De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw
Print Friendly, PDF & Email

DE VERLICHTING ?
NEEN : HET CHRISTELIJK GELOOF

Christelijke vluchtelingen uit Mosoel in Noord-Irak, op de vlucht voor de islamisten, bidden voor hun lotgenoten (2015). ORENSTEIN/SIPA

IN de discussies over de islam en het terrorisme lijkt het tegenwoordig in Vlaanderen gemeengoed te zijn om uit te pakken met de waarden van de Verlichting als de oplossing die met alle middelen moet gepromoot worden. De voorzitter van de grootste partij gaf al een poos geleden de toon aan  : «  Waarom kiezen meisjes die hier zijn geboren en opgegroeid in onze geseculariseerde samenleving die de weg van de Verlichting volgt, ervoor om zichzelf te identificeren met iets dat de tegenovergestelde richting uitgaat  ?  » (april 2015).

Waarvoor staat de Verlichting  ? Kort gezegd  : dat het licht van de menselijke rede elke vorm van duisternis moet verdrijven  ; de voortdurende vooruitgang van de wetenschappen maakt van de Mens de nieuwe God. Tegenover de Verlichting staat bijgevolg de meest obscure godsdienstigheid, zoals de katholieke Kerk die zogezegd vroeger predikte… en zoals de islam die vandaag verpersoonlijkt.

De gedachte is dus dat we het islamitisch extremisme moeten bekampen met steeds meer secularisering en steeds minder religie.

Maar wie zo denkt, heeft helemaal niets begrepen van de zienswijze en de gevoeligheden van de moslims, zoals broeder Bruno van Jezus-Maria – die van de wetenschappelijke vertaling van de Koran zijn levenswerk heeft gemaakt – duidelijk maakt  :

«  In het voetspoor van het jodendom, maar dan in omgekeerde zin, heeft de islam zich altijd al opgeworpen als de bewaker van de traditie en van het woord zelf van God zoals dat vastgelegd is in de Koran. Al degenen die niet in God geloven, zijn honden. Het zijn geen mensen.

«  Daaruit komt de haat voort van de moslims, van de islamisten, omdat wij atheïsten zijn. Het gaat om een conflict tussen twee werelden die absoluut onverzoenbaar zijn. Langs de ene kant zijn er de moslims, die nog traditionele religieuze mensen zijn, dat wil zeggen met een fundament van godsdienstigheid, maar een godsdienstigheid die jammer genoeg op een ellendige manier vervormd is… omdat zij de Koran verkeerd begrijpen  !

«  Aan de andere kant is het echter erger gesteld  : daar staan de Fransen [en de Vlamingen !] in hun totaliteit, afvallige katholieken door toedoen van het Tweede Vaticaans Concilie. De vruchten van het Concilie zijn duidelijk  : geen priesters meer, geen kerkhoven meer (zelfs de moderne begraafplaatsen dreigen te verdwijnen door de praktijk van de verassing, toegelaten door de Kerk in misprijzen voor ons geloof in de verrijzenis van het lichaam  !), geen klokken meer die luiden. Er is niets meer dat de moslims een glimp laat zien van onze heilige godsdienst.

«  Dat is verschrikkelijk tragisch. Sinds wij Frans Algerije in de steek gelaten hebben (1 juli 1962), op hetzelfde moment dat Vaticanum II samengeroepen werd (11 oktober 1962), staat in heel de wereld de islam op, met de instemming van de Kerk in naam van de godsdienstvrijheid, als getuige van God tegen een afvallige wereld. Onze pastoors, onze kardinalen en onze pausen kruipen in het stof aan de voeten van de vrijmetselarij. Frankrijk is maçonniek geworden [net als Vlaanderen]. De moslims vormen het obstakel dat God midden op de weg van ons verderf en onze vernietiging geplaatst heeft...  » (5 februari 2017).

DE KRUISVAARDER EN DE MOSLIMA

Een oud heldendicht uit de tijd van de Portugese Reconquista (12de eeuw) verhaalt ons hoe de plaats Fatima aan haar naam kwam.

De machtige mohammedaanse vorst van Alcácer do Sal had een beeldschone dochter, Fátima. Zij werd gevangen genomen door een kruisvaarder, Don Gonçalo Hermingues, die verliefd op haar werd terwijl hij haar wegvoerde naar het hof van koning Afonso Henriques in Santarem. De ridder vroeg aan zijn vorst of hij haar mocht huwen, waarin deze toestemde, op voorwaarde dat het meisje akkoord ging en dat zij zich zou bekeren tot het christendom.

Fátima ging in op beide vereisten en werd gekerstend als Oureana. De koning schonk de jonggehuwden de stad Abdegas, die van toen af naar de bruid Ourem werd genoemd.

Maar de mooie prinses stierf in de bloei van haar leven. Een ontroostbare Gonçalo trok zich daarop terug in de cisterciënzerabdij van Alcobaça om de rest van zijn leven aan God te wijden. Toen de kloosterlingen in de naburige bergen een priorij stichtten, zonden ze er broeder Gonçalo naartoe. Die haastte zich om de stoffelijke resten van zijn geliefde echtgenote daarheen over te brengen en noemde de plaats Fatima, als eerbetoon aan haar oorspronkelijke naam – en die naam is gebleven.

Hoe kan het anders dan dat “ Fatima ” ook de moslims moet aanspreken  ! «  Op een dag  », zei abbé de Nantes, «  zullen zij die ons nu haten om onze goddeloosheid zich bekeren, als wij de naastenliefde betonen, gewild door pater Charles de Foucauld, om hen te onderrichten in onze heilige godsdienst. Maar eerst en vooral moeten wij zelf ernaar terugkeren, om er echt van te leven.  »

Daarom moeten wij ons richten tot Onze-Lieve-Vrouw van Fatima, verkondigster van bekering en van heil voor de Kerk en de wereld  !

redactie KCR
Hij is verrezen  ! nr. 86, maart-april 2017

«   DE GROOTSTE MEDIALEUGEN VAN DEZE TIJD   »

De Vlaamse pater Daniël Maes, norbertijn van Postel, leeft sinds 2010 in Syrië, in het klooster van Mar Yakub in het stadje Qara, 90 kilometer ten noorden van Damascus. Daar is hij ooggetuige van de burgeroorlog. Volgens hem klopt er weinig van de westerse berichtgeving over het conflict in Syrië. «  De Amerikanen en hun bondgenoten willen het land te gronde te richten  », zegt hij in een interview met het Algemeen Dagblad (25 januari 2017).

AD  : U bent zeer kritisch over de verslaggeving uit Syrië. Wat zit u dwars  ?

DM  : Er klopt niets van het idee dat er een volksopstand plaats zou hebben tegen president Assad. Ik ben sinds 2010 in Qara en heb met eigen ogen gezien hoe agitatoren van buiten Syrië de protesten tegen de regering organiseerden en jongeren rekruteerden. Die beelden werden door Al Jazeera uitgezonden om de indruk te wekken dat hier een rebellie gaande was. Er werden door buitenlandse terroristen moorden gepleegd, in de soennitische en in de christelijke gemeenschappen, in een poging om onder de Syrische bevolking religieuze en etnische tweespalt te zaaien. Terwijl in mijn ervaring het Syrische volk juist heel eensgezind was. Voor de oorlog was dit een harmonieus land  : een seculiere staat waarin verschillende geloofsgemeenschappen vreedzaam naast elkaar leefden. Er was nauwelijks armoede, het onderwijs was gratis, de gezondheidszorg goed. Het was alleen niet mogelijk om vrijelijk je politieke mening te uiten. Maar dat kon de meeste mensen niks schelen.

AD  : Zuster Agnès-Mariam, de Libanees-Franse moeder overste van uw Mar-Yakubklooster, wordt ervan beschuldigd te heulen met het regime. Zij heeft vrienden tot op het hoogste niveau.

DM  : Zuster Agnès-Mariam helpt de bevolking. Zij heeft recent een gaarkeuken geopend in Aleppo, waar vijf keer per week 25.000 maaltijden worden bereid. Kijk, het is miraculeus dat wij nog leven. Dat hebben we te danken aan het regeringsleger van Assad en aan Vladimir Poetin omdat hij besloot om in te grijpen toen de rebellen de macht dreigden over te nemen. Toen duizenden terroristen bij Qara waren neergestreken waren wij ons leven niet zeker. Ze kwamen uit de Golfstaten, Saoedi-Arabië, Europa, Turkije, Libië. Veel Tsjetsjenen. Ze vormden een buitenlandse bezettingsmacht, allemaal gelieerd aan al-Qaeda en afsplitsingen. Tot de tanden bewapend door het Westen en zijn bondgenoten en met een wedde om u tegen te zeggen. Ze zeiden letterlijk  : «  Dit land behoort nu ons  !  » Vaak zaten ze onder de drugs, ze bestreden elkaar onderling, ’s avonds schoten ze in het wilde weg. We hebben ons lang in de cryptes van het klooster schuil moeten houden. Toen het regeringsleger hen verjoeg, was iedereen blij  : de Syrische burgers die de buitenlandse rebellen haten en wij omdat de rust terugkeerde.

AD  : U zegt  : het Syrische leger beschermt de burgers terwijl er allerlei berichten zijn over oorlogsmisdaden door Assads troepen, bijvoorbeeld de bombardementen met vatbommen.

DM  : Weet u dan niet dat de berichtgeving over Syrië de grootste medialeugen van deze tijd is  ? Over Aleppo is pure onzin verkocht  : het waren juist de rebellen die er plunderden en moorden. Denkt u dat het volk stom is  ? Denkt u dat die mensen gedwongen worden om te juichen voor Assad en Poetin  ? Het is de Amerikanen te doen om pijpleidingen en grondstoffen in deze regio en om het tegenwerken van Poetin. En Saoedi-Arabië en Qatar willen in Syrië een soennitische staat vestigen, zonder vrijheid van godsdienst. Daarom moet Assad weg. Weet u  : toen het Syrische leger zich opmaakte voor de slag om Aleppo kwamen moslimmilitairen bij mij om te worden gezegend. Tussen gewone moslims en christenen is er geen probleem. Het zijn die radicale islamistische, door het Westen gesteunde rebellen die ons willen uitmoorden. Zij zijn allemaal al-Qaeda en IS. Er zijn helemaal geen gematigde strijders meer.

AD  : U begrijpt dat uw analyse controversieel is en op veel kritiek stuit  ?

DM  : Ik spreek uit eigen observatie. En niemand hoeft mij te geloven, hè  ? Maar ik weet één ding  : de media kunnen met hun berichtgeving bijdragen aan de uitmoording van het Syrische volk, of zij kunnen de Syriërs helpen. Helaas zijn er onder journalisten te veel meelopers en flauwe zakken.