32. Tegen het universalisme van Maritain

Het besef van de godsdienstige verdeeldheid in de wereld en van de begrenzing van de Kerk kan een ongeduld veroorzaken dat vergelijkbaar is met dat van de progressisten, voor wie de Kerk eeuwenoude gebreken heeft en de geschiedenis te traag gaat.

1. Voor sommige moderne grootmoedige harten, waarvan Jacques Maritain (1882-1973) het type is, waren de eenheid en de katholiciteit van de christenheid in de middeleeuwen en in de moderne tijd – met de breuk van de protestantse Hervorming daar nog eens bovenop – veel te eng. Zij wijten dat aan een al te grote onverdraagzaamheid en vinden het de H. Geest onwaardig, die zich immers niet in een getto ophoudt en door geen enkele slagboom wordt tegengehouden! Zij verkondigen daarom «een nieuwe christenheid» die, om ruimer en echt universeel te zijn, «profaan» in plaats van «sacraal» dient te zijn. Jezus Christus moet er niet de Koning der koningen en glorievolle Heer van zijn, maar de dienaar van de wereld – en nog wel incognito! In plaats van de christenheid te leiden als Moeder en Meesteres moet ook de Kerk de rol van dienstmaagd opnemen en haar Evangelie aanbieden als een discreet, anoniem en onzichtbaar zuurdesem in het deeg van een heidense wereld.
2. Die geweldige omvorming, gewild door de Geest, aangekondigd door de tekenen van de tijd en geëist door de moderne wereld, zou verwezenlijkt worden door een «geruisloze revolutie». In plaats van te steunen op het geloof in God en de onderwerping aan de Roomse Kerk zou de nieuwe christenheid gevestigd worden op het geloof in de mens, basis van de moderne beschaving, en geleid door een democratisch, mondiaal bestuur. Het Evangelie van Christus dient omgezet te worden in neutrale bewoordingen zodat het de gemeenschappelijke noemer wordt van alle ideologieën en religies, die elkaar vroeger beconcurreerden, maar die nu samenkomen in hetzelfde eindpunt: de Verklaring van de rechten van de mens. De christenheid, ontdaan van alle klerikalisme en volledig geseculariseerd, wordt op die manier de wereldorganisatie van alle volkeren – gisteren de Volkenbond, vandaag de Verenigde Naties. Die wereldorganisatie zal alle energieën bundelen en een algemene solidariteit teweegbrengen door het ideaal van een mondiale democratie, die de waardigheid, de vrijheid en de gelijkheid van alle mensen respecteert.
3. De falangist wijst deze hersenschim zonder meer af. De vermetele poging om de eredienst van God te vervangen door een eredienst van de Mens, als middelpunt en kern van die zogenaamde nieuwe christenheid, beschouwt hij als een godslastering en een nauwelijks verhulde apostasie. De Kerk wordt meegesleept in de ontering van haar Bruidegom: zij, de heilige ziel van de sacrale christenheid, wordt met geweld uit die historische gemeenschap losgerukt en verkocht aan nieuwe meesters, onder wie we in de voorste gelederen de internationale joodse vrijmetselarij herkennen.

Het integraal humanisme van Maritain is werkelijk een onheilspellend en zelfs satanisch avontuur. Samen met het reformisme van pater Congar is het de tweede kracht geworden van de conciliaire en post-conciliaire ondermijning door paus Paulus VI en zijn Concilie.