Jezus had zich teruggetrokken naar de streek van Tyrus en Sidon. Daar kwam een Kanaänitische vrouw naar Hem toe en begon te roepen: “Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David!” Wij vieren het mysterie van de glorierijke Tenhemelopneming van de Maagd Maria, die door de kerkvaders ook haar Ontslaping wordt genoemd. Er staat niets in het Evangelie dat niet profetisch als voorafbeelding de grote mysteries aankondigt die de Kerk zal moeten beleven, begrijpen en verkondigen om het geloof, de hoop en de liefde te bewaren. Zich losmaken van de rest van de wereld om het mystieke Brood te ontvangen, is een genade en een onderpand van het eeuwige leven. Jezus openbaarde hoe zijn Koninkrijk eruit zou zien door middel van gelijkenissen: een helder, nauwkeurig en voor iedereen begrijpelijk onderricht, gisteren én vandaag. Onze-Lieve-Heer kon de eigenschappen van het Koninkrijk dat Hij kwam stichten niet onverbloemd uitleggen, omdat men Hem niet zou hebben begrepen. We hebben zojuist de parabel van de zaaier gehoord. Maar dit wonder van de natuur is slechts een verre afbeelding van een veel grootser avontuur: dat van het Woord van God, ontvangen in een ziel die meer of minder bereid is om het te ontvangen. «Ik prijs U, Vader, omdat Gij deze mysteries verborgen hebt gehouden voor wijzen en geleerden en ze geopenbaard hebt aan kleinen.» Wie zijn deze “kleinen” over wie Onze-Lieve-Heer spreekt en wat wordt er van hen gevraagd? Jezus kondigt ons aan dat de strijd die Hij zelf aangaat in de samenleving van zijn tijd, ook ons deel zal zijn. Hoe meer wonden en slagen ik van U ontvangen heb, des te meer ik de grootheid van uw liefde leer kennen voor uw ellendig schepsel, onwaardig om zoveel weldaden, zorg, tederheid en eer te ontvangen. O Jezus van Nazareth, wie zal ooit ten volle het mysterie van je verborgen leven doorgronden? «Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem. Zoals de levende Vader Mij gezonden heeft, zo zal ook hij die Mij eet leven door Mij.» Dat is leven door Christus: leven door Maria, omdat het Lichaam en Bloed van Christus het Bloed is van het Hart van Maria. Op de dag dat de drie goddelijke Personen eraan dachten iemand uit het niets tevoorschijn te roepen naar hun gelijkenis, om met hen verenigd te zijn en in hun intimiteit binnen te gaan, hebben zij aan Maria gedacht. Wat hebben wij moeite om werkelijk in het bovennatuurlijke in ons leven te geloven! En toch is het waar en bijna tastbaar… Hoe kan je spreken over de Hemel tot een afvallige generatie? In een Kerk waarvan de herders er nooit meer over spreken? Hoe openbaart de H. Geest zich aan de christenen en hoe helpt Hij hen gedurende hun hele christelijke leven? Wat betekent het vandaag katholiek te zijn, in een tijd van “diabolische desoriëntatie”, waarin men ons geloof wil ondermijnen door het voortdurend te veranderen en te verzwakken? Op deze zondag van de Goede Herder herinnert de H. Petrus ons eraan dat Jezus de profetie van de lijdende Dienaar (Is 53) vervult om ons te redden. Het Evangelie van de leerlingen van Emmaüs is zó mooi! Wij gaan dit verhaal met grote vreugde lezen, terwijl wij denken aan die twee bevoorrechte leerlingen. Jezus heeft zich getoond aan zijn apostelen om hun dienstwerk te grondvesten op een ooggetuigenverslag. Wij zijn geroepen om aan dit getuigenis geloof te hechten, zodat wij behoren tot de zaligen die niet hebben gezien en toch geloven. Ons geloof in de Verrijzenis van Jezus Christus is gegrond op de historische waarheid van het getuigenis van de evangelisten, die zich baseren op ooggetuigen. De les van deze Goede Week, dringender en krachtiger dit jaar dan ooit tevoren, is dat het Kruis van Jezus onze enige hoop is. De opwekking van Lazarus brengt heel Jeruzalem in beroering. Sommigen bereiden daarmee de bescheiden triomf van Christus op Palmzondag voor; anderen echter besluiten Hem te doden. Het eenvoudige volk van Jeruzalem staat versteld: Jezus zal voor hun ogen een blindgeborene genezen. Op het Woord dat vlees is geworden en onder ons heeft gewoond als een broeder, volgt de H. Geest Het Evangelie van de Gedaanteverandering laat ons Christus bewonderen in zijn dialoog met God zijn Vader en met de Hemelbewoners Mozes en Elias. Na zijn doopsel in de Jordaan treedt Onze-Lieve-Heer de beproevingen van het leven tegemoet en wel de zwaarste die bij de menselijke conditie hoort: de bekoring door de duivel. Wat is de diepere betekenis van deze beproeving? De actualiteit van de boodschap van Fatima, meer dan honderd jaar na de verschijningen, is de afschrikwekkende dreiging van de eeuwige verdoemenis die op de zielen weegt. Onze heilige godsdienst laat zich samenvatten in één woord van Sint-Paulus: «Ik heb onder u niets anders willen kennen dan Jezus Christus en wel Jezus Christus gekruisigd.» Het Kruis is het unieke gebeuren, het centrum van de godsdienst en het middelpunt van ons persoonlijke leven. Jezus, Maria en Jozef hebben in Nazareth een leven van vervolging geleid. Jezus leed onder het lijden van zijn Moeder en zijn Moeder onder het lijden van haar Zoon. De verschijningen van Pontevedra openbaren ons dat dit wederzijdse mede-lijden vandaag in de Hemel voortduurt! De profeten – zelfs Sint-Jan de Doper – hadden de tedere goedheid van het Hart van God niet kunnen voorzien, die de menigten van Galilea zou verrukken. De teksten van Qumrân werpen een doorslaggevend licht op het leven van Sint-Jan-de-Doper. Het doopsel van Jezus is zijn wijding. Door die gebeurtenis treedt Jezus zijn koningschap binnen, maar tegelijk breekt voor Hem het uur van de strijd aan: Hij moet zijn koninkrijk heroveren en Satan, zijn tegenstander, de vorst van deze wereld, eruit verdrijven. Vandaag vieren we het feest van de Openbaring van de Heer. Deze grote liturgische feesten zijn geen uitvindingen van de Kerk. We kunnen zeker zijn van deze gebeurtenissen, omdat ze historisch zijn.
De Kanaänitische vrouw en de verzoeken van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima
De voorrechten van de goddelijke Maria en wat dat voor onszelf betekent
Wanneer alles verloren lijkt, is er de Eucharistie
De les van de Broodvermenigvuldiging
De parabels van het Koninkrijk (II)
De parabels van het Koninkrijk (I)
De krachtige ontkieming van het goddelijke Woord
Bloemen gooien
Het Evangelie is het Kruis, maar met Jezus!
Waarom laat God, die liefde is, mij lijden?
De gevoelens van het Hart van het Kindje Jezus in Nazareth
Het Eucharistische Hart van Maria
De H. Drie-eenheid en de Maagd Maria
Leven in de H. Geest
De Hemel is een plaats
Van een redelijke christen naar een heilige
«Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven»
De lijdende Dienaar
Het getuigenis van de leerlingen van Emmaüs
Vrede zij u!
Het historische feit van de Verrijzenis
O Heilig Kruis, onze enige hoop
Christus, de albeheerser
De historische context van het wonder van de blindgeborene
De H. Geest aan het werk in onze zielen
De drievoudige symboliek van de Gedaanteverandering
De bekoring in de woestijn
De actualiteit van Fatima: de zielen vallen in de hel
Het Kruis in ons dagelijkse leven
Ons ideaal: de Zaligsprekingen naar het voorbeeld van de H. Familie
Het blije nieuws van de Goddelijke Barmhartigheid
Sint-Jan-De-Doper, de Voorloper
Jezus’ doopsel in aanwezigheid van zijn Vader en van zijn Moeder
Driekoningen: een historische gebeurtenis