De actualiteit doorgelicht

Oktober 2019: «De zaken van de paus gaan slecht»

Op 1 november 1846 drukte de toekomstige Franse kardinaal Louis-Edouard Pie zijn grote bezorgdheid uit over de eerste regeringsmaanden van paus Pius IX, die zich in het begin van zijn pontificaat zeer liberaal toonde (maar zich later herpakte): «De zaken van de paus gaan slecht. Ik denk dat hij een grenzeloos vertrouwen heeft in de kracht van de goedheid om de mensen dichter bij elkaar te brengen en dat hij bedrogen zal uitkomen door wrede misrekeningen. Ondertussen ben ik bang dat hij probeert goede maatjes te worden met zijn meest onverzoenlijke vijanden.» Deze analyse is helaas ook van toepassing op onze huidige paus Franciscus...

Mei 2019 : Het kruitvat  : wanneer vallen de VS Iran aan ?

«Het Midden-Oosten kan op elk moment de hele wereld in vuur en vlam zetten – als paus Franciscus volhardt in zijn weigering om in te gaan op de verzoeken van de Maagd Maria die ons de vrede kunnen schenken. De Amerikaanse regering heeft goed en wel de oorlog aan Teheran verklaard door de Iraanse Revolutionaire Garde, een legermacht van zo’n 120.000 militairen die als de "behoeders van de Iraanse revolutie" gelden, op de lijst van buitenlandse terroristische organisaties te plaatsen» (broeder Bruno).

Maart 2019 : De verloochening door Franciscus en het geloof van een nieuwe Athanasius.

In februari bezocht de paus Abu Dhabi, om de achthonderdste verjaardag te vieren van de ontmoeting tussen Sint-Franciscus van Assisi en sultan al-Kamil in 1219. Maar in plaats van zoals zijn voorganger te trachten de moslims te bekeren, ondertekende Franciscus een document waarin elke verwijzing naar Jezus Christus zorgvuldig weggelaten is... Slechts één bisschop reageerde op deze verloochening: Mgr. Athanasius Schneider, die een verklaring publiceerde waarin het ware katholiek geloof op een prachtige manier uiteengezet wordt.

Februari 2019: Het kapitalisme in dienst van het communisme

De handelsoorlog gelanceerd door Donald Trump tegen China doet de financiële markten op hun grondvesten daveren. Washington wil een halt toeroepen aan de commerciële expansie van Beijing. Tegelijkertijd willen de VS, die beducht zijn voor het streven naar de wereldhegemonie van China, die gevaarlijke ambitie bekampen. Het is niet voor niets dat het Chinese imperium schrik aanjaagt: het gaat om al de macht van het kapitalisme die ten dienste gesteld wordt van de communistische ideologie.

Januari 2019 : Eindelijk een bisschop die spreekt!

Op hetzelfde moment waarop paus Franciscus zich klaarmaakte om Paulus VI heilig te verklaren, barstte het schandaal rond de Amerikaanse kardinaal McCarrick los met de publicatie van het memorandum van Mgr. Carlo Maria Viganò op 25 augustus 2018. Daarmee oogst onze Opperherder de bedorven vruchten van het «hervormingsgezinde» pontificaat van paus Montini. Franciscus vraagt « vergeving» aan de « slachtoffers»… maar ondertussen verklaart hij de grote verantwoordelijke heilig! Mgr. Viganò heeft sindsdien nog twee andere documenten ter aanvulling gepubliceerd: één op 29 september en één op 19 oktober. In dit artikel gaan we daar uitvoerig op in.

December 2018 : Het probleem van de immigratie in een katholiek perspectief

Het officiële discours over de immigranten kennen we maar al te goed: « Onze westerse landen hebben vreemdelingen altijd als een verrijking gezien», « Het is normaal dat wij moeten betalen voor de fouten van de kolonisatie door vandaag onze grenzen open te zetten», « De godsdienstvrijheid houdt in dat men de moslims vrijuit hun geloof laat belijden» enz. Maar wat is de juiste reactie hierop vanuit het algemeen belang en vooral vanuit het katholiek geloof?

November 2018: Rome en Rusland

Grote ruzie in het orthodoxe huishouden: de patriarch van Constantinopel heeft de onafhankelijkheid van de Oekraïense Kerk erkend, tot woede van de Al-Russische patriarch Kirill en zijn volgelingen. Als onze paus zou gehoorzamen aan de H. Maagd Maria, zou zij het mirakel verrichten van de bekering van Rusland tot het katholiek geloof. Ondertussen is een bloedbad in de Syrische provincie Idlib vermeden dankzij de vredespolitiek van Vladimir Poetin. En zo blijft Rusland de actualiteit domineren...

Juni 2018: China en de Katholieke Kerk

«In China wil paus Franciscus de schismatieke katholieken van de patriottische Kerk verzoenen met de gelovigen van de ondergrondse Kerk. Maar wie zal het slachtoffer zijn van dat proces van verzoening-verraad, begonnen onder Joannes-Paulus II en voortgezet onder Benedictus XVI? Moeten de acht “patriottische” bisschoppen, benoemd zonder de goedkeuring van de paus, erkend worden? Drie van hen zijn zelfs geëxcommuniceerd… Moet die excommunicatie dan gewoon opgeheven worden? Dat zou neerkomen op het desavoueren van de “ondergrondse” geestelijkheid, die haar trouw aan Rome al sinds de jaren 1950 duur betaald heeft» (broeder Bruno van Jezus-Maria).

Mei 2018: Gifgasaanval in Syrië?

De Amerikanen namen begin april het besluit om een verwoestende aanval op Syrië uit te voeren met als bedoeling de vernietiging van Assads leger, presidentieel paleis, commandocentra, elitetroepen, militaire opslagruimten, radarsystemen enz. Om die mega-aanval te rechtvaardigen voor het wereldgeweten, moesten de VS een goede reden verzinnen. Vanaf eind maart verwittigde Rusland ervoor dat de westerse machten een nepaanval met gas aan het voorbereiden waren. En toen, op 7 april, kreeg de hele wereld inderdaad tv-beelden voorgeschoteld van slachtoffers van een gasaanval, die onmiddellijk werd toegeschreven aan het Syrische leger. Als represaille vuurden de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk op 14 april een honderdtal kruisraketten af op Syrië... 

April 2018 : Assad in het vizier van de VS

Met George W. Bush kwamen in 2000 de neoconservatieven aan de macht. De eerste etappe in de uitvoering van hun programma was uiteraard de oorlog in Afghanistan, de tweede etappe de inval in Irak. Maar al vóór de realisatie van die tweede stap duidde John Bolton, neocon en directeur Wapenbeheersing en Internationale Veiligheid [en begin april 2018 door Trump benoemd als zijn nieuwe veiligheidsadviseur…], op 6 mei 2002 Syrië aan als een van de toekomstige doelwitten in The Long War, na Irak.

Maart 2018 : Syrië in het geopolitieke machtsspel

Ondanks het einde van de Koude Oorlog staan er in de wereld van vandaag nog altijd twee grote machtsblokken tegenover elkaar, een Westers en een Oosters. Beide zijn verwikkeld in een meedogenloze strijd om de wereldheerschappij. In dat Great Game van de eenentwintigste eeuw is Syrië een cruciale pion. Wie een juist inzicht wil verwerven in de Syrische oorlog, uitgebroken op 15 maart 2011 en nog altijd niet beëindigd, moet zich verdiepen in de geopolitieke achtergronden van het conflict.