Alle recente publicaties

De actualiteit doorgelicht
December 2021: Pleidooi voor een gezond conservatisme

«Wij kijken met verbazing naar de processen die gaande zijn in het Westen. Sommigen daar geloven dat een agressieve verwijdering van hele bladzijden uit hun geschiedenis, een “omgekeerde discriminatie” van de meerderheid in het belang van een minderheid en de eis om de traditionele begrippen van moeder, vader, gezin en zelfs geslacht op te geven, dat dit allemaal mijlpalen zijn op de weg naar sociale vernieuwing» (Poetin).

De graven van Vlaanderen op kruistocht

Onze Vlaamse graven, die in de 11de eeuw hun domein gevoelig konden uitbreiden en een eeuw later van Vlaanderen een van de machtigste gewesten van Europa maakten, speelden een toonaangevende rol tijdens de kruistochten. Het loont de moeite dat epos te verhalen en het te bevrijden van de negatieve visie die de afgelopen decennia de geesten vertroebeld heeft. Onze leidraad daarbij is het oude, maar degelijke werk van Dr. Theo Luykx: De graven van Vlaanderen en de kruisvaarten (Leuven, Davidsfonds, 1947). We leggen het naast het lijvige boek van de hedendaagse historicus Edward De Maesschalck: De graven van Vlaanderen (861-1384), eveneens uitgegeven door het Davidsfonds (tweede uitgave 2019). 

De Kerk van Christus: heilige utopie, permanent mirakel

Wie had op de avond van Goede Vrijdag of op de dag van Pasen kunnen voorspellen wat er zou voortkomen uit de wil van Christus en hoe, na Hem, het Koninkrijk dat Hij gesticht had zou overleven? 

Op de vooravond van Pinksteren schijnen de apostelen nog te wachten op een nakende terugkeer van Jezus om «het koninkrijk in Israël te herstellen» (Hd 1, 6); de ochtend daarop, vervuld van de H. Geest, spreken zij door de mond van Petrus over die wondere utopische tijden waarin onderscheid zal gemaakt worden tussen de rechtvaardigen, die een uitverkoren volk en een heilige natie zijn geworden, en de goddelozen, die God zal uiteendrijven en vernietigen (Hd 2, 17-21). 

De door Jezus Christus gevestigde Kerk is iets anders dan het Koninkrijk Gods van het Evangelie. En toch is het dezelfde realiteit, hetzelfde mysterie in wording, de goddelijke Utopie die in de geschiedenis van de mensheid op gang werd gebracht. 

Het vierde Lied van de dienaar van Jahweh

Het vierde Lied van de Dienaar van Isaïas dat de Kerk ons vanmorgen ter meditatie aanbiedt, is een profetisch verslag van de Passie van Christus, niet minder dan zes eeuwen voordien neergeschreven! Deze verzen uit het Oude Testament zijn zo duidelijk geïnspireerd door de Hemel dat de getuigen zelf van de dood en Verrijzenis van onze Verlosser nooit iets diepzinnigers zullen schrijven. Laten we luisteren naar het commentaar van abbé de Nantes, die Jezus zelf aanspreekt in een gesprek van hart tot Hart.

Commentaar op het Evangelie van Sint-Jan:
Het verhoor van Jezus

Petrus heeft niet goed begrepen wat Jezus hem in de hof van Olijven opgedragen heeft, toen Hij hem beval het zwaard terug in de schede te steken. De onstuimige apostel miskende toen totaal de koninklijke weg van het verlossend offer die zijn Meester ging inslaan. Alsof het hem, de leerling, toekwam om Jezus te redden! Hij heeft echter beloofd Hem te volgen tot aan de dood en hij houdt dus woord. Of beter: hij volhardt in zijn aanmatiging.