Wetenschappelijk eerherstel
voor de H. Lijkwade van Turijn

«Omdat wij zelf overtuigd zijn van de authenticiteit van de Relikwie van Turijn, hebben wij maar één streven: dat de Lijkwade die Jezus omhulde, die Hij met zijn Bloed doordrenkt heeft en waarop Hij zijn Lichaam en heilig Aangezicht heeft afgedrukt opdat wij in Hem zouden geloven, naar waarde wordt geschat en vereerd wordt. De Lijkwade is een onschatbare verbindingsketen tussen Hem, in zijn heilige menselijkheid, en ons, gelovigen van deze tijd en ontelbare mensen van goede wil die op zo’n teken wachten om in Hem te geloven, Hem te aanbidden en van Hem te houden» (abbé Georges de Nantes, 1988)

INLEIDING

OP 13 oktober 1988 maakte Dr. Michael Tite van het British Museum tijdens een persconferentie de resultaten bekend van de analyse die met de koolstof-14-methode was uitgevoerd op de Lijkwade van Turijn : de testen wezen uit dat het om een middeleeuwse vervalsing ging.

Op hetzelfde moment publiceerde de aartsbisschop van Turijn, hoeder van de Relikwie, een communiqué waarin hij verklaarde dat de Kerk zich neerlegde bij wat de wetenschap vastgesteld had :

« De laboratoria van de universiteiten van Arizona en Oxford en van het Polytechnisch Instituut van Zürich, die de datering van het weefsel van de H. Lijkwade hebben uitgevoerd met de koolstofmethode, hebben op 28 september 1988 via Dr. Tite van het British Museum, coördinator van het project, de resultaten van hun onderzoek meegedeeld. Het door hen opgestelde document preciseert dat het bewuste weefsel, op basis van de toegepaste dateringsmethode en met een waarschijnlijkheidsgraad van 95 %, moet gesitueerd worden tussen 1260 en 1390. Meer gedetailleerde gegevens aangaande dit resultaat zullen door de laboratoria en door Dr. Tite gepubliceerd worden in een wetenschappelijk tijdschrift. »

In een reactie schreef abbé de Nantes : « Kardinaal Ballestrero en Dr. Tite hebben de verantwoordelijkheid op zich genomen om aan de wereldwijde publieke opinie de algemene overtuiging op te leggen dat de Lijkwade een vervalsing is. Geen enkel ander soort tegenovergestelde informatie zal die overtuiging nog kunnen veranderen. Wat is gebeurd, is onherstelbaar. Want de belangstelling van de grote massa werd door hen die de media controleren heel snel afgeleid naar andere onderwerpen... » (CRC nr. 250, Kerstmis 1988).

De kraan van de onderzoekskredieten werd onmiddellijk dichtgedraaid. De slag die de media toebrachten, was dodelijk : het is gedaan met de H. Lijkwade van Jezus Christus.

Dat merkt men wanneer men vandaag de Dom van Turijn bezoekt, want de Relikwie wordt niet tentoongesteld in de ruimte die ervoor geschapen werd : de grandioze 17^de-eeuwse kapel in het verlengde van het schip, waarvan de koepel en de spits hoog boven het complex uitsteken. Neen, zij bevindt zich vooraan in de linkerzijbeuk, haast onopvallend. Er zijn nog gelovigen die de Lijkwade biddend vereren, maar bijna in het geniep ; wat moet men wel denken van personen die voor een vervalsing knielen ?

De kerkelijke hiërarchie nam kennis van de koolstofdatering en aanvaardde het verdict ervan kritiekloos. Zij verwierp meteen de aloude stelling van de authenticiteit, nochtans een duizendjarige traditie ! En wat met alle andere wetenschappelijke bevindingen van disciplines als fysica, chemie, geneeskunde, numismatiek, kunstgeschiedenis en historisch onderzoek ? Wat met de ontdekkingen gedaan door de Amerikaanse specialisten van de STURP (Shroud of Turin Research Project), hun Italiaanse collega’s en in Frankrijk onze eigen broeder Bruno Bonnet-Eymard, die allemaal overtuigd zijn van de echtheid van de Lijkwade en plots in diskrediet gebracht werden ?

Alle voorafgaande wetenschappelijk gefundeerde vaststellingen wezen op de echtheid van de Relikwie ; alleen de koolstofdatering sprak dat tegen. In plaats van dan de bewuste datering in vraag te stellen, veegde “men” zonder pardon alle gedane ontdekkingen van de tafel...

In zijn communiqué van oktober 1988 durfde kardinaal Ballestrero verder schrijven : « De Kerk vertrouwt aan de wetenschap de evaluatie van deze resultaten toe, maar tegelijk bevestigt zij opnieuw haar respect en haar eerbied voor deze eerbiedwaardige afbeelding van Christus, die voor de gelovigen het voorwerp blijft van verering, in overeenstemming met de houding die altijd aangenomen is tegenover de Lijkwade : de waarde van de afbeelding is belangrijker dan de eventuele waarde als historisch document. »

Abbé de Nantes was erg verontwaardigd over die zienswijze :

« De woorden van de kardinaal hakken de Kerk in twee stukken : langs de ene kant “de gelovigen” en langs de andere kant... “de Kerk”. Behoren de gelovigen niet meer tot “de Kerk”? Neen. “De gelovigen” vereren op een bijgelovige wijze Christus bij het zien van de Lijkwade, waarmee Hij volgens hen omhuld was, en bij het waarnemen van de bruine verkleuringen (voor hen sporen van zijn heilig Lichaam) en de vlekken van zijn kostbaar Bloed. “De Kerk” laat begaan, maar in feite denkt en wil ze iets anders.

« De officiële Kerk kan de bijgelovige massa niet voor het hoofd stoten zonder gevaarlijke risico’s. Zij vindt het belangrijk dit aan Dr. Tite en aan heel de wereld te laten weten. Daarom respecteert zij deze “icoon”, deze vrome afbeelding die “iets eerbiedwaardigs” voorstelt... zolang er mensen zijn om ze te vereren. Zij laat oogluikend toe wat zij zelf niet kan verhinderen, zoals die volkse devotie voor relikwieën waarvan zij sinds Vaticanum II eigenlijk een diepe afkeer heeft.

« “Waarde van de afbeelding” en “waarde als historisch document” : de kardinaal balanceert tussen beide, maar in feite misleidt hij ons en negeert hij wat de essentiële realiteit is van de H. Lijkwade : dat zij een relikwie is van de mensgeworden God. Waarvan hij niet meer wil dat er nog ooit sprake is in “de Kerk”.

« Een afbeelding met meer of minder artistieke kwaliteiten is op zichzelf voor ons niet van belang. Een historisch document waaruit de archeologie gegevens kan afleiden omtrent de wijze van geseling en kruisiging in het Romeinse rijk ? Voor ons, die de vier evangelische Passieverhalen hebben, niet essentieel !

« Omdat wij zelf wél overtuigd zijn van de authenticiteit van de Relikwie van Turijn, hebben wij maar één streven : dat de Lijkwade die Jezus omhulde, die Hij met zijn Bloed doordrenkt heeft en waarop Hij zijn Lichaam en heilig Aangezicht heeft afgedrukt opdat wij in Hem zouden geloven, naar waarde wordt geschat en vereerd wordt. De Lijkwade is een onschatbare verbindingsketen tussen Hem, in zijn heilige menselijkheid, en ons, gelovigen van deze tijd en ontelbare mensen van goede wil die op zo’n teken wachten om in Hem te geloven, Hem te aanbidden en van Hem te houden.

« Kardinaal Ballestrero en zijn “Kerk” staan absoluut onbewogen en onverschillig tegenover deze waarde van relikwie die de H. Lijkwade al dan niet heeft. Hij hakt de knoop niet door. Bloed van Christus of konijnenbloed ? Sporen van de doornenkroon, de zweep, de nagels en de lanssteek of slechts de penseelstreken van een vervalser die enkel op winstbejag uit was ? Dat interesseert “de Kerk” niet ! Alleen “de gelovigen” maken zich daar druk over, het sentimentele en bijgelovige plebs ! » (CRC nr. 250, Kerstmis 1988).

Nochtans weet de “behoeder” van de Relikwie heel goed dat er over heel de wereld duizenden intelligente personen zijn, vakspecialisten die gepassioneerd bezig zijn met de wetenschap van de Lijkwade : deze sindonologen halen uit de massa’s bewijzen voor de echtheid van de Relikwie theologische conclusies. Voor hen geldt hetzelfde als voor de apostel Johannes toen hij binnenging in het Graf : viderunt et crediderunt, “zij zagen en geloofden” (cf. Jo 20, 8). Zij hebben de Lijkwade van de Heer gezien, beschouwd en rigoureus onderzocht en zij hebben geloofd in zijn goddelijkheid en zijn barmhartigheid.

Al die wetenschappers worden vol misprijzen weggezet als individuen « die gratuite veronderstellingen van theologische aard » maken, nog altijd volgens kardinaal Ballestrero !

« Zij zijn helaas talrijk in de Kerk van vandaag, zij die alleen maar van de wetenschap willen horen als die het geloof ondermijnt. Zij willen de besluiten van de moderne sindonologie niet kennen, uit schrik te moeten geloven. Maar vanuit hun ivoren toren willen zij de echte geleerden en de nederige gelovigen wél verbieden te ZIEN en te GELOVEN dat hun Verlosser zich op de Lijkwade heeft willen openbaren, om door iedereen aanbeden en bemind te worden ! » (abbé de Nantes, art. cit.)

We zijn nu bijna veertig jaar verder en wij hebben besloten het hele dossier te heropenen in dit en volgende nummers van ons tijdschrift, met inbegrip van de raadselachtige koolstof-14-analyse. Want als de H. Lijkwade van Turijn werkelijk Onze Heer Jezus Christus omhuld heeft en de sporen draagt van zijn Lijden en zijn Bloed, dan zou het een onvergeeflijke misdaad zijn en een diepe belediging voor de Drie-ene God dat niet Urbi et orbi te proclameren en de devotie tot dit kostbare Linnen niet opnieuw leven in te blazen.

redactie KCR

Hij is verrezen ! nr. 139, januari-februari 2026